Sinds ik verslaafd raakte aan de filmstukken van Pauline Kael, kan ik niet meer naar films kijken zonder de drang daarover mijn oordeel te ventileren. Pauline Kael was volgens mij een van de beste schrijfsters in welke discipline dan ook en ik pretendeer bij lange na niet zo scherpzinnig, sprankelend en erudiet over film te kunnen schrijven als zij. Mede daarom heb ik  geprobeerd mij toe te leggen op een andere vorm van filmkritiek, die uitgaat van de vraag wat een film mij/ons te vertellen heeft. Niet omdat een film een Boodschap zou moeten hebben, maar omdat ik naar films kijk in de hoop iets te leren van de manier waarop een ander naar de wereld en het leven kijkt. Ik wil graag dat een film mij raakt, mijn leven en mijn wereldbeeld verrijkt en ik wil graag proberen te verwoorden waarin dat zit of waarom dat niet lukt. Dit alles uitgaande van de verwachting, elke film weer, dat dat wondertje plaatsvindt. 

In deze stukken over afzonderlijke films probeer ik dat steeds in minder dan 1000 woorden te doen. Degene die ik zelf het meest geslaagd vind heb ik gemarkeerd.

Reacties kun je sturen naar : r.houtepen@zw.unimaas.nl

P.M.

Voorlopig zijn alleen de stukken over afzonderlijke films beschikbaar. De filmessays en de links komen later.