Luik
is niet het eerste gebied waar je aan denkt als het om mooie fietstochten gaat.
Zelf heb ik de stad ook altijd rechts laten liggen op weg naar de Vesdre, de
Amblève of verderop in de Ardennen. Druk, onoverzichtelijk en lelijk, vond ik.
Maar ik ben de ongetemde eigenaardigheden van de Luikse bebouwing steeds meer
gaan waarderen en op zaterdagochtend en zondag kan het best meevallen met die
drukte. Belangrijker is dat het stedelijk gebied van Luik vele uniek zware klims
en klimmetjes bevat. De specialiteit van het huis is een kasseienklim van boven
de 10%, met ouderwets ongelijkmatige en op afstand van elkaar gelegde stenen. Er
zijn er vele, variërend van amper 200m tot meer dan 1200m en van de Rue
Pierreuse in het centrum tot pastorale puistjes aan de periferie. Deze route
valt dan ook streng af te raden bij nat weer, wanneer de klims gevaarlijk en de
afdalingen totaal onverantwoord zijn, met dunne bandjes.
Je
kunt lang discussiëren over wat er wel of niet tot de stad Luik hoort. Ik heb
gekozen voor wat ik onder kon brengen in een enigszins afgebakende en behapbare
route, zonder al te grote ‘vlakke’ stukken. De zwaarste klims zitten er volgens
mij allemaal in, maar sommige best respectabele ontbreken wegens
eenrichtingsverkeer omlaag of omdat je in een doorgaande route nu eenmaal ook
hellingen afmoet. De liefhebber weet die afdalingen vervolgens als klim wel te
vinden en zal voor eigen risico op een rustig tijdstip ook sommige klims tegen
het verkeer in willen doen. Het is immers wel erg veel gevraagd om een klim als
de verrukkelijke Thier á Liège (vlak na 29,7 km) te laten liggen, omdat
afdalende auto’s alle ruimte zouden moeten hebben.
De
belangrijkste attractie van deze route vormen dus de vele zware klims en niet
alleen die op kasseien: Op de geasfalteerde Rue de la Seche (30,2) heb ik
inmiddels al verschillende keren af moeten stappen met slechts twee voorbladen.
Toch hoop ik ook dat meer mensen gaan genieten van de oude glorie, de oneindige
variatie, de onmogelijke combinaties, de algehele levendigheid, de originele
herbestemmingen (op 100m van elkaar in Herstal cafés in een oud kerkje en in een
oude garage) en de verrassend groene en landelijke enclaves die het stedelijk
gebied van Luik te bieden heeft. De structuur van de route is eenvoudig: de kern
van Luik is geografisch een kom en je klimt van noord via west, zuid, oost en
terug de randen van die kom op en af. Dit alles aangevuld met enkele uitstapjes
naar uitwassen in de buitengewesten.
In mijn ervaring kun je in Luik
veilig fietsen. In het centrum en op de uitvalswegen is het druk, maar men is
heus wel fietsers gewend. De klimmetjes liggen vrijwel altijd aan rustige
straten en de drukke verkeersstromen parallel aan de Maas hoef je maar één keer
te kruisen. Mijn fiets is heel gebleven en ik heb geen enkele lekke band gehad
op de vele tochten om deze route te maken. Ik heb de heen- en terugrit min of
meer vlak gehouden, zodat je de krachten kunt sparen. Wil je permanent klimmen,
kijk dan in mijn andere tochten. Wie met de auto naar Luik wil moet met de
snelweg de stad in, ter hoogte van de flatwijk meteen rechts de brug over en
direct rechtsaf over de brug om bij het beursgebouw (de Foire) ergens te
parkeren. Op die hoogte met de fiets noordwestelijk richting Thier á
Liège aanhouden en direct na het spoor schuin links rechtdoor op 29,7km de
route oppikken.
De Falk-plan kaart van groot Luik
kan te pas komen bij de planning, bij weg kwijt, inkortingen of wat dies meer
zij: Schaal 1 op 10.000 en alle straatnamen. Waar beschikbaar zijn de
gespecificeerde percentages ook in dit geval afkomstig uit de Encyclopedie
Cotacol, die overigens enkele van de zwaarste klims merkwaardigerwijs
onvermeld laat. De route is natuurlijk erg lang en zwaar en Zuid-Limburgse
liefhebbers kunnen na zorgvuldige bestudering van de plattegrond de krenten uit
de pap halen. Maar er zijn vele hoogtepunten, klims zoals je ze nergens buiten
Luik vindt, en die hoogtepunten liggen flink verspreid: de Rue de la
Seche in Thier á Liège, de Rue Pierreuse, Rue Naimette en
Rue Monulphe in het centrum, de Rue Haute richting Ans, de Rue
du Laveu richting Tilleur, de Rue du Coq en de Vieux Thier in
Tilleur, de Avenue du Jolibois in Jemeppe, de Rue des Escaliers in
Ougrée en de Rue de Chartreuse, de Rue des Chalets en de Thier
de la Chartreuse in Robertmont.
Veel
plezier.
P.S.
Commentaar stel ik altijd op prijs: r.houtepen@zw.unimaas.nl
Routebeschrijving:
Start
aan de westkant van de Servaasbrug: hier begint de kilometertelling op
0,0. Volg de Maasboulevard onder de Kennedybrug door, door St. Pieter
heen, voorbij de ENCI-fabriek en door Petit-Lanaye. Boven bij de sluis links
(6,3) het kanaal over, rechts aanhouden en rechts het jaagpad langs het
kanaal oppikken. Na enkele kilometers bij de spoorbrug (12,2) schuin
links vooruit de weg op, mee naar links draaien, rechtsaf de sluis over, rechts
aanhouden en met de brug rechts over het Albertkanaal. Onmiddellijk over het
water, nog bovenop naar links en die weg ruim een kilometer aanhouden. Bij de
kruising (14,8) schuin links oversteken en 150m verder rechtdoor de brede weg
omhoog op voor een rustige infietsklim naar Oupeye.
Na
de top bij de rotonde linksaf richting Herstal, afdalen en dwars door het drukke
winkelgebied rijden, onder de snelweg door, rechtdoor Herstal in en bij het
plein met het monument (22,5) rechtsaf. Bij het volgende plein (23,3)
rechtsaf en de weg aanhouden, die na enkele honderden meters schuin links
overgaat in de Rue de Thier des Monts. Na deze eerste echte Luikse klim
sla je aan de kruising bij de top linksaf de Rue Haute Prealle in, die je
aanhoudt tot je links het spoor over kunt steken. Na 200m (25,0) bij de
kerk rechtsaf voor het klimmetje de oude mijnberg La Prealle-les Monts op. Na de
top links anhouden, linksaf langs de golfbaan, voor het clubhuis rechts en op de
T-splitsing (25,8) met de
Rue des Petites Roches rechtsaf voor een prachtige afdaling. Jammer
genoeg is dit een smalle weg met eenrichtingsverkeer omlaag, anders had hij
zeker in deze route gemoeten. Aan de voet meteen naar rechts en daarna bij het
eerste kleine zijweggetje meteen weer naar rechts om via de ook al fraaie Rue
du Baron opnieuw de mijnberg te beklimmen. Aan de top links houden en even
later linksaf via de Rue Lavaniste, bij de vork links aanhouden en bij de
kruising aan het eind (27,7) linksaf. Bij de rotonde schuin links vooruit
en even daarna op de kruising linksaf de boulevard op en daarmee na enkele
honderden meters (28,3) linksaf om af te dalen.
Bij
de kruising voor de spoorbrug (29,7) rechtsaf de Rue du Pied du Thier
á Liège in en vervolgens linksaf de Rue du Fond des Tawes
aanhouden. [Ik mag natuurlijk om redenen van veiligheid en extreem hoge
verkeersboetes niemand aanbevelen om tegen het verkeer in rechts omhoog de
Rue du Thier á Liège in te gaan voor een geweldig mooie klim, maar als
troost is hij zodirect als afdaling opgenomen.] Pas op: na enkele honderden
meters (30,2) gaat rechts de onooglijk kleine Rue de la Seche
omhoog. Om de volle ernst van deze klim te schetsen geef ik de percentages per
hectometer: 10, 14, 17, 21 en 13. Wie hier tegen het eind moet afstappen doet
dit op een van de zwaarste hectometers van België en hoeft niet per se te
wanhopen voor de rest van de tocht. Aan de top rechtsaf de boulevard op, daarmee
naar links draaien en in de wijde bocht naar rechts de tweede afslag rechtsaf
nemen (31,4) en de Rue du Thier á Liège afdalen. Erg jammer dat je
die officieel niet op mag klimmen, maar dat had ik al opgemerkt. Aan de voet
meteen rechtsaf opnieuw de Rue du Fond des Tawes inrijden, nu de
Rue de la Seche rechts laten liggen (of herhalen voor revanche of extra
training) en enkele honderden meters verder in de flauwe bocht naar links
(32,9) schuin rechts de Rue Coupee inklimmen: met 1300m kasseien
tegen meer dan 8%, waarvan 300m boven de 13%, ook geen
doetje.
Aan
de top links aanhoudend (met enkele onverharde meters) de Rue Haut des
Tawes in en voor de grote kruising scherp links afdalen via de Rue des
Cotillons. Aan het eind van de afdaling naar links en nu de Rue du
Fond des Tawes afdalen en alle klimmetjes links laten liggen. Op dit stuk
word je in de kasseienafdalingen flink door elkaar geschud. Aan de voet rechts
aanhoudend het spoor over(36,2) en de tweede weg rechts inslaan, de
Rue Bonne Nouvelle. Bij het pleintje (36,6) rechts en meteen
daarna linksaf om vervolgens steeds rechtdoor aan te houden, tot je tegen een
park aanrijdt. Linksaf, bij de rotonde rechtsaf en aan de andere kant van het
park meteen rechtsaf om meteen daarna (38,0) linksaf het centrum in te
fietsen via de Rue Crève-Coeur. Rechtdoor tot je schuin rechts
(38,6) de Rue du Palais inslaat en 150m verderop rechtsaf de
Rue Pierreuse inslaat voor een van de zwaarste kasseienklims: ruim 700m
tegen meer dan 12%. De laatste 400m zijn tegen het eenrichtingsverkeer in, maar
in dit geval mag geen enkele echte klimmer aan de verleiding weerstaan. Aan de
top linksaf en meteen links de Montagne Saint Walburge afdalen. Aan die
weg hadden de profs in Luik-Bastenaken-Luik in het verleden na ongeveer 250 km
fietsen weliswaar nog best een hele kluif, maar in deze tocht gaan we voor
zwaardere alternatieven.
Aan
de voet (40,2) meteen scherp rechts terug de Rue Fond Pipette in,
die vals plat blijft tot hij Rue Jean Haust gaat heten. Op de kruising
aan de top (41,4) linksaf voor de afdaling en aan de voet rechtsaf en vlak
daarna weer rechtsaf de Rue Hocheporte in. Na 200m in de Rue
Hocheporte bij de vork links
aanhoudt om de Rue Naimette in te klimmen: 400m slechte kasseien tegen
gemiddeld 13%. Aan de top linksaf en rustig rechts aanhoudend blijven afdalen
tot je aan de voet wederom in de Rue Hocheporte terecht komt. Opnieuw ga
je linksaf omhoog, maar nu laat je de Rue Naimette links liggen om rechts de
Rue Xhovemont op te klimmen. Iets rustiger kasseien dan de Rue Naimette,
maar 600m tegen 11% zullen ook hier hun tol eisen.
Aan
de top (44,5) om de rotonde heen en linksaf met de boulevard lekker naar
beneden draaien. Aan de voet naar
rechts en meteen weer naar rechts de Rue Mabiet in. Rechtdoor aanhouden
de Rue Molinvaux in, maar dan schuin links (46,6) de Rue des
Ventilateurs op. Hiermee rechts aanhoudend naar boven, aan de top linksaf
endan de eerste afslag links (47,4) de Rue Longue in. Een lastige
afdaling die het als klim aflegt tegen de voorgaande mooiere en de nakomende
zwaardere. In de afdaling rechts aanhouden en aan de voet (48,3) meteen
rechts de Rue Haute in, die na 200m rechts omhoog gaat voor een van de
zwaarste en slechtste kasseienklims, die niet terug te vinden is in de Cotacol:
250m supergemene kasseien met stukken boven de 15%. Aan de top links terug de
Rue Basse-Cour in, bij de T-splitsing rechts en dan rechtdoor en links
aanhouden tot op het kerkplein. Dit oversteken en links de drukke weg af (nu in
gebruik als slotklim van L-B-L) om na ruim 500m bijna aan de voet (50,0)
rechtsaf de Rue Joseph Wauters op te klimmen. Op de T-splitsing rechts de
klim voortzetten en bij het pleintje (50,6) links oversteken. Aan de top
linksaf en in de afdaling rechts aanhouden en tot voorbij het drukke
verkeersplein.
Direct
na het plein schuin rechts de kleine Rue des Meuniers in, bij de
T-splitsing aan het eind naar rechts en bij de kruising rechtdoor de Rue des
Fosses op voor een kort maar pittig kasseienklimmetje. Bij de T-splitsing
nog even links doorklimmen en dan rechtdoor de Rue de la Fontaine af. Aan
het eind van de afdaling rechts aanhouden, de Rue Jonfosse in en aan het
eind daarvan rechts de Rue Monulphe op voor een stevige kasseienklim, die
naar het eind steeds zwaarder wordt. Aan de top direct links omlaag de Rue Wazon
in en dan de eerste afslag links de kasseien van de Rue Cesar Franck
afdalen. Zoals gezegd, helaas passen niet alle klimmetjes in een doorgaande
route. Bij de T-splitsing aan het eind rechtsaf de Rue Reynier in en bij
de volgende kruising weer rechts de ruwe kasseien van de Rue Chevaufosse
op. Over de kruising doorklimmen en bij de T-splitsing aan de top linksaf en
onder de snelweg door. Na de snelweg meteen rechtsaf en daarna de eerste afslag
links de Rue Dieudonné op, in de klim links aanhoudend en na de top bij
de boulevard linksaf. Bij het verkeersplein schuin links de kleine Rue
Chauve-Souris in. Bij de T-splitsing rechts omlaag en tegen het eind van de
afdaling de eerste afslag rechts nemen, de Rue Lambinon en daarna de
tweede rechts de Rue du Laveu in voor een loodzware klassieker. 200m na
het fraaie Russisch-orthodoxe kerkje volgen 500m niet al te beste kasseien tegen
14%, waarvan 100m met 19%.
Aan
de top links de boulevard op, meteen de eerste afslag links omlaag, bij de
T-splitsing links doordalen, maar dan de eerste rechts en bij de kruising meteen
weer rechts de Rue de Joie op. Deze is weinig minder zwaar dan de vorige
klim. Beneden staat een bord dat je er niet in mag, maar boven staat het
omgekeerde bord met de toevoeging excepté Circulation Locale, en fietsers
zijn wat mij betreft per definitie Circulation Locale. Aan de top meteen schuin
rechts terug omlaag, weer de eerste afslag rechts, maar bij de kruising met de
eerder beklommen Rue de Joie nu linksaf omlaag. In het zicht van de
snelweg de eerste afslag schuin rechts terug in en bij de tweede splitsing
schuin rechts de Rue des Acacia’s op voor de inmiddels gebruikelijke
wrede kasseienklim. Het zal je opvallen dat alleen al op dit kleine stukje nog
meerdere gelijksoortige alternatieven voorhanden waren, maar een route moet
natuurlijk niet helemaal een circusnummer worden. Aan de top gaan we direct een
van die alternatieve links terug omlaag, om nu aan de voet schuin rechts terug
in te slaan, de Rue de l’Observatoire op: voor de verandering eens een
klim die het niet van de kasseien of het stijgingspercentage moet hebben, maar
van de lengte.
[De
route kampt nu met het dilemma dat aan de zuidkant van de spoorlijn, tussen
station Guillemins en het terrein van basiliek en observatorium, twee klimmetjes
liggen die eigenlijk beide onontbeerlijk zijn, maar die je alleen kunt
combineren door beide op en af te fietsen. Ik heb degene gekozen die volgens mij
nog net iets gemener is, maar de echte liefhebbers doen natuurlijk hun
wielerplicht.]
Aan
de top van de vorige klim ga je bij de kruising met de boulevard naar links,
meteen weer linksaf, onmiddellijk rechts de Rue du Puits in en meteen de
eerste links de Rue Saint Maur in. Je komt dan, afgezien van de
onafzienbare hoeveelheid café’s en eetgelegenheden (in 95% van de gevallen met
Jupiler als tapbier) in Luik, bij de ideale pauzeplek. De combinatie van het
park, het observatorium, de aangedane glorie van de Sacre Coeur basiliek en het
weergaloze uitzicht over de stad is hopelijk voor iedereen onweerstaanbaar. Al
dan niet na pauze de afdaling in de Rue Saint Maur voortzetten (en
overwegen om direct of bij een andere gelegenheid weer te beklimmen) en aan de
voet boven het spoor links. Eerste afslag links de Rue A. Mockel in voor een klim
die pijn doet. Aan de top de boulevard schuin links oversteken en de Avenue
de Cointe in voor een tocht door de voornaamste villabuurt van Luik. Na het
astronomisch instituut de tweede afslag rechts, de Avenue du Petit
Bourgogne af.
[Een
extra klim, die we vanwege de omweg hier rechts laten liggen, krijg je door aan
de voet linksaf te slaan en met deze Rue Cote d’Or rechtdoor te gaan tot het
eind, waarna je linsaf de geasfalteerde maar pittige Rue du Chera
opklimt. Aan de top links aanhouden en opnieuw de Avenue de Petit Bourgogne
afdalen.]
Aan
de voet rechtsaf de Rue Cote d’Or inslaan en hiermee bij de spoorbrug
naar rechts draaien. In deze Rue de Perron neem je de eerst afslag rechts, de
onooglijke Thier del Dague, voor een waar circusnummer: een steil
weggetje waarin je twee keer door een hek moet fietsen. Dat kan! Aan de top
links, links aanhouden en daarna weerlinks de Rue aux Pierres af. Aan de
voet rechtsaf en bij de volgende kruising schuin links de Rue des
Mesagnes op. Deze rechts aanhoudend volgen tot je vlak voor de kruising met
de grote avenue scherp rechts terug de Rue de Bourgogne inslaat voor de
afdaling. Na 200m bij het voetbalveld rechts afslaan om de afdaling voort te
zetten. Bij de kruising aan de voet rechtdoor en meteen de Rue des
Charmilles op voor een betrekkelijk relaxte klim. Aan het eind naar links,
direct daarna rechtsaf en deze weg enige tijd volgen. Waar het dreigt te gaan
klimmen mag je om routetechnische redenen in plaats daarvan linksaf de Rue de
Sclessin afdalen. Onder het spoor door en rechts aanhouden tot het plein aan
het eind. Deze route is toch alleen voor avonturiers weggelegd, dus moet je nu
rechtsaf meteen maar de gruwelijk zware kasseienklim van de Rue du Coq
op. O ja, het steilste stuk is een flink stuk trap, maar links daarvan ligt een
doorgaande kasseienstrook van wel 60-70 cm breed. Schuin links door blijven
klimmen, over de kruising heen klimmen en bij de splitsing links de Rue du
Terril aanhouden.
[Wie
niet van circus houdt laat de Rue du Coq rustig rechts liggen en slaat direct
daarop gewoon rechts de Rue Bordelais in: 1400m tegen ruim 7,5%. Het
tweede deel van de klim is hetzelfde als in mijn routevoorstel, maar in dit
lichtere alternatief volg je de route die in de finale van Luik-Bastenaken-Luik
ten onrechte “de Saint-Nicolas” wordt genoemd. We zijn nu namelijk in
Tilleur aan het klimmen]
Aan
de top scherp rechts terug omlaag en dan twee keer links aanhouden in de
afdaling. Na de wijde bocht naar rechts de Rue du Coq links laten liggen en
direct daarna lekkere links de Rue Bordelais afdalen (waar Boogerd altijd
heroïsch maar vergeefs van de rest probeert weg te fietsen.) Aan de voet met de
weg naar rechts meedraaien en vlak bij het spoor rechtsaf weer omhoog. Bij de
volgende splitsing min of meer rechtdoor (dus niet links of rechts; serieus) het
onooglijk kleine en ten onrechte als doodlopend aangegeven kasseienweggetje op.
Dit blijkt de gruwelijk zware Vieux Thier de Tilleur te zijn: een echte
klassieker, te zwaar voor de profs, met 800m tegen 12%, waarvan 300m kasseien
tegen 16%. Bij de eerste splitsing rechtdoor en bij de tweede schuin rechts de
Rue de la Justice in. Aan de top ga je scherp rechts terug de Rue du
Terril in en daalt op de kortste manier weer af via de L-B-L-klim. Elke klim is
hier een absolute must en om herhaling in de afdaling te vermijden zou je flink
om moeten rijden. Je daalt weer door tot bij het spoor en gaat weer meteen
rechts omhoog, maar laat nu de Vieux Thier rechts liggen om schuin links
de grote Rue Ferdinand Nicolay te volgen. Die begint na het spoorviaduct
te stijgen, maar pas zo’n 400m na dit viaduct wordt het pittig als je rechtsaf
de Rue Tout va Bien (what’s in a name?) inslaat. Voorbij de school ga je
bij de eerste kruising linksaf omlaag en meteen bij de volgende kruising links
met de Rue Ferdinand Nicolay verder dalen. Bij de kruising aan de voet
rechts aanhouden en daarna meteen rechtsaf de Rue de Cimetière inklimmen,
die overgaat in de Rue Malgarny en daarna de Rue du Pansy. Alles
bij elkaar een onregelmatige, maar stevige klim van meer dan een
kilometer.
Na
de top rechtdoor aanhouden, afdalen, aan de voet naar rechts en op het plein
meteen weer rechts de Rue Fays op. Aan de top rechtdoor, bij de
T-splitsing rechtsaf en meteen de eerste linksaf en links aanhoudend afdalen
voorbij twee ‘vorken’ om nog tijdens de afdaling bij de eerste kruising
(km) linksaf de Rue Ferdinand Braconnier in te slaan. Op het plein
linksaf en rechtdoor de zware Rue Lhoneux op: 900m van meer dan 9%, met
de eerste 400m tegen 13%. Na de top
rechtdoor, schuin links aanhouden en bij de volgende kruising rechtdoor de
Rue Pasteur af. Aan de voet linksaf en die grote weg vervolgen tot
voorbij het plein om daarna (km) linksaf de eerder afgedaalde Rue de
Murebure op te gaan voor een fraaie klim. Na de top de eerste
afslag rechts nemen, de Rue Lamay, en aan het eind daarvan linksaf. Deze
weg vervolgen tot voorbij de spoorbrug, afdalen en tegen het eind van de
afdaling vlak voor de volgende spoorbrug rechtsaf de kleine Rue de
Coquerais in, rechts aanhoudend een kasseienmuurtje van 18% op en bij de
splitsing daarna even rechts en meteen scherp links om uit te bollen. Bij de
kruising aan de top schuin links oversteken en voorzichtig door de Rue de
Carrefour afdalen, want het wegdek is niet mals. Meteen aan de voet scherp
terug naar links omhoog (of uitbollen en omdraaien) om de Avenue de
Jolibois te bedwingen: de eerste 100m is 21% en het herstel moet
plaatsvinden op 200m van 14% en de daaropvolgende 150m van 11%. Wie dit
overleeft, rijdt voortaan schaterlachend de Keutenberg op. Enkele honderden
meters na de top rechtsaf de eerder beklommen Rue de la Halette afdalen,
daarmeelinks aanhouden en aanhet eind scherp naar rechts de afdaling
voortzetten. Onder de snelweg door, links afslaan richting Maas en links omhoog
de oprit naar de Pont de Seraing opklimmen.
Je
komt nu in de industriële voorstad Seraing en al zullen de meeste fietsers het
helaas niet mooi vinden, indrukwekkend is het. Over de brug rechtsaf en meteen
links de Rue Cockerill in, vernoemd naar de stichter van de Waalse
staalindustrie, waar je nu de zieltogende resten van ziet. Met deze drukke weg
naar links draaien en het spoor oversteken om daarna op het eerste kruispunt
rechtdoor te gaan, de Rue du Charbonnage aanhoudend. Aan het eind
rechtsaf en daarna de derde afslag links nemen, de Rue du Buisson, die na
enkele honderden meters pittig begint te stijgen en nog erger als hij Rue des
Airelles gaat heten: 900m van 11%, met 200m tegen 17%. Aan de top bij de
watertoren linksaf de Rue de la Maison Blanche in en daarna de derde
afslag links naar beneden nemen, de Rue de Jonquilles. Aan het eind
daarvan rechts verder dalen, deze weg volgen tot voorbij de kerk en dan bij de
eerste kruising (km) rechtsaf de Rue de la Fontaine in. Hiermee
tot voorbij het industrieterrein rijden en bij de kruising (stoplicht) met de
grote weg rechts en meteen schuin links de Rue Delbrouck in. Na ruim 200m
vooraan op het plein meteen linksaf de Rue des Trixhes in en weer 200m
verderop scherp rechts voor de gruwelijke Rue des Escaliers: eerste 100m
17% en tweede over de kasseien 22%. Na het steile stuk schuin links en nog 2 km
uitbollen over onder andere de Allée du Bol d’Air, met toch nog stukken van
boven de 7%. In totaal heb je dan bijna 3 km tegen 6% gefietst en dat voel je.
Aan
het eind linksaf afdalen over de grote weg, bij de eerste afslag links richting
Seraing en meteen daarna weer links en direct nog een keer links om bij de
T-splitsing rechtsaf de Rue Henri Dunant op te gaan. Aan het eind daarvan
schuin links de Thier Laly op met 500m tegen 11%, waarin 100m kasseien
van 23%. Bij de eerste slitsing links aanhouden en dirct daarna bij de tweede
rechts. Aan het eind (km) rechtsaf omlaag en na het plein rechtsaf
(alweer) de Rue des Trixhes in. Deze keer gewoon aanhouden, onder het
viaduct door en pas 150m daarna bij de kruising rechtsaf omhoog. In de klim
schuin links de Rue Petite Maie in voor weer zo’n fijn stukje van 22%. Na
het steile stuk linksaf en meteen rechts de Rue Eudore Davio in. Bij de
eerste kruising schuin rechts de Rue Petite Commune in om het af te maken
met 200m van 13 en 16%. Aan de top linksaf en voortdurend afdalen met de Rue
Eudore David, tot je op de kruising voor bij het industrieterrein linksaf
de Rue Cerfontaine inslaat en bij de kruising daarna rechtsaf met de
Rue Joset het buitengewoon indrukwekkende industrieterrein inrijdt.
Aan
het eind daarvan, vlak voor de kruising met de grote weg, rechtsaf de Rue
Sart Tillman op. Gewoon de weg aanhouden en lekker door het Bois de St.
Laurent rijden voor een klim van bijna 2,5 km tegen bijna 6,5%. Aan het eind
schuin links de grote weg oversteken en afdalen via de Rue de la Belle
Jardinière. Aan het eind eventjes rechts de grote weg op, maar direct weer
rechtsaf verder afdalen. Aan de voet rechtsaf de Rue Ovide Decroly in en
daarna de derde afslag linksaf de Rue de Colidriers in. Bij de volgende
kruising schuin oversteken en onder het spoor door direct rechtsaf. Over de
snelweg en de Ourthe heen en daarna linksaf naar de drukke Pont de Chenée, waar
de Vesdre in de Ourthe uitmondt en schuin rechts de Rue Neuve op. Bij de
T-splitsing naar links en bij de kruising na 100m (km) rechts de Rue
des Courteaux op. Dit is striktgenomen tegen het verkeer in, maar de straat
is breed, overzichtelijk en rustig en wie kan 300m klim van 12 via 14 naar 19%
weerstaan?
[Gezagsgetrouwe
fietsers laten de Rue des Courtaux gewoon rechts liggen, gaan op de kruising bij
de kerk naar rechts en tellen na 100m xx km bij hun kilometers op om gelijk te
lopen met de route.]
Aan
de top rechts aanhouden en bij de T-splitsing aan het eind linksaf de Rue
Joseph Hodeige af. Ook een fantastische klim, maar alweer
eenrichtingsverkeer omlaag, dus de klim is op eigen verantwoording. Aan de voet
meteen rechtsaf de grote weg op. Mar na 200m linksaf de Rue Ravinhay
opklimmen. Na de top eerst rechtsdoor en dan schuin links aanhouden om op het
verkeersplein (km) links de brede Avenue Sluysmans af te dalen.
Aan de voet rechtsaf lekker de Avenue des Coteaux doordalen, maar op de
kruising aan de voet meteen rechtsaf de Rue de Chartreuse op voor een
bijzonder pittige kasseienklim. Aan de top linksaf en bij de T-splitsing links
met de brede Avenue Peville naar beneden. Na de bushalte aan de voet
meteen rechts de Rue Soubre in en dan meteen weer rechts voor een unieke
klim: de Rue des Chalets slingert fantastisch omhoog, waarbij afwisselend
een van beide asfaltstroken aan weerszijden van de kasseien goed befietsbaar
blijft. Dit fraaie klimmetje stelt het bij Maastrichtenaren bekende bochtige
circuitje bij het Albertkanaal in Kanne volledig in de schaduw. Aan het eind ga
je linksaf om via het tweede deel van de Avenue Peville de klim echt hard
te maken. Aan het eind ga je linksaf en houdt steeds rechtdoor aan, tot je de
drukke Rue de Robertmont oversteekt (km) en daarmee linksaf verder
daalt.
Op
de drukke kruising vlak voor het spoorwegviaduct ga je schuin links terug de
kleine Thier de la Chartreuse op. Deze prachtige klim voert langs de
flanken van het park rond de verlaten oude megagevangenis van Luik, de
Chartreuse. De afgelopen kilometers ben je in een grote cirkel om dit
opzienbarende wandelgebied heen gefietst. Als je de Thier de la Chartreuse
helemaal omhoog fietst belandt je op het plein voor het hoofdcomplex. Na je
voorgenomen te hebben hier apart nog eens voor terug te komen, ga je linksaf en
pikt rechts aanhoudend de route weer op. Aanhet eind kruis je opnieuw de drukke
Rue de Robertmont, maar nu stekke je die over om met de Avenue Joseph
Merlot lekker af te dalen. Op de kruising bij de kerk aan de voet rechtsaf.
Eigenlijk heb je alle strikt Luikse klims nu gehad, omdat ik vrijwel alle klims
aan je rechterhand al in andere routes heb zitten. Om het af te leren ga je na
500m schuin rechtdoor de Rue Charlemagne in en trekt daarmee helmaal door
omhoog. Kinderspel vergeleken met het echte Luikse werk, maar na xx km ben je
natuurlijk niet echt fris meer.